در مغز کودکان اوتیسم چه می‌گذرد؟

در مغز کودکان اوتیسم چه می‌گذرد؟
تشخیص یک مغز اوتیسم از مغز بدون اوتیسم با حساسیت و ویژگی کافی برای پیش‌آگهی یا حتی تشخیص این اختلال دشوار است. اوتیسم جزء اختلالات پیچیده عصبی-رشدی است که همه آن را با الگوهای رفتاری تکراری و مشکلات ارتباط اجتماعی و تعامل مرتبط می‌دانند. این علائم، مانند ناتوانی در برقراری تماس چشمی ‌عدم درک و بیان احساسات، عبارات تکراری، توجه بیش از حد به اشیاء یا موضوعات خاص است. اوتیسم از اوایل دوران کودکی شروع می‌شوند و بر عملکرد روزانه فرد در طول زندگی تأثیر می‌گذارند. تکنیک‌های تصویربرداری به ما امکان می‌دهد تفاوت‌هایی را اندازه‌گیری کنیم؛ امّا تشخیص آن دشوار است.  

تفاوت ساختار مغز

توصیف نوروآناتومی ‌اوتیسم دشوار است؛ بنابراین سؤال اساسی این است که چه چیزی در ساختار این اندام متفاوت است؟ بیایید با یک بررسی سریع آناتومی ‌شروع کنیم: مغز به دو نیمکره تقسیم می‌شود. تفکر و فرایندهای شناختی ما بین دو نیمه به عقب و جلو می‌روند.

افراد اوتیسم در برقراری ارتباط بین نیمکره چپ و راست مغز مشکل دارند.

دکتر اندرسون می‌گوید: “در افراد اوتیسم ارتباط قوی بین این دو نیمکره وجود ندارد. در سال‌های اخیر، علم دریافته است که نیمکره‌های مغز کودکان اوتیسم کمی ‌بیشتر از یک مغز معمولی تقارن دارند. عدم تقارن نیمکره چپ و راست یکی از جنبه‌های مهم سازماندهی مغز است. برخی از عملکردهای مغز تمایل دارند که توسط یک طرف آن تسلط داشته باشند. گفتار و درک برای بیشتر افراد (95 درصد راست‌دست‌ها و حدود 70 درصد چپ‌دست‌ها) در نیمکره چپ پردازش می‌شود. افراد اوتیسم تمایل به کاهش جانبی زبان به سمت چپ دارند، به همین دلیل است که در مقایسه با جمعیت عمومی، میزان چپ‌دست بودن آن‌ها نیز بیشتر است. یکی دیگر از بررسی‌های سریع زیست شناسی بیان می‌کند: “در هر نیمه، لوب‌های پیشانی، آهیانه‌ای، پس‌سری وگیجگاهی وجود دارند. درون این لوب‌ها ساختارهایی وجود دارد که همه چیز از حرکت تا تفکر را بر عهده دارند. در بالای لوب‌ها، قشر مغز با نام ماده خاکستری قرار دارد. اینجاست که پردازش اطلاعات اتفاق می‌افتد. چین‌های موجود در مغز به سطح قشر اضافه می‌شوند. هر چه سطح یا ماده خاکستری بیشتر باشد، اطلاعات بیشتری را می‌توان پردازش کرد. در مغز افراد اوتیسم چین خوردگی به طور قابل توجهی در لوب جداری ( نواحی حسی اولیه) و گیچگاهی چپ و همچنین در نواحی پیشانی و گیجگاهی راست وجود دارد که اغلب با تغییراتی در اتصال شبکه عصبی مرتبط است. نواحی قشری متصل قوی در طول توسعه به هم کشیده می‌شوند و پردازش‌هایی در بین آن‌ها شکل می‌گیرد. در فرد اوتیسم، اتصالات کاهش می‌یابد که به عنوان زوال عقل شناخته می‌شود، این رخداد باعث می‌شود تا نواحی مرتبط ضعیف از هم دور شوند و شکاف‌هایی بین آن‌ها ایجاد شود. تحقیقات نشان داده است که هرچه این گودال‌ها عمیق‌تر باشند، تولید زبان بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرد.  

چگونه مغز متفاوت کار می‌کند؟

ارتباطات درون مغز آن را زنده می‌کند. این سلول‌ها یا نورون‌ها هستند که به‌عنوان پیام‌رسان عمل می‌کنند. هنگامی‌که یک سلول فعال است یک تکانه الکتریکی ایجاد می‌کند و به سلول‌های دیگر  منتشر می‌شود. فعالیت الکتریکی مغز اساس تفکر و رفتار و نحوه عملکرد آن را تشکیل می‌دهد. محققان به طور غیرمستقیم این تکانه‌های الکتریکی را با بررسی چگونگی هماهنگی مناطق مختلف اندازه‌گیری می‌کنند. وقتی نواحی با هم کار می‌کنند، تمایل دارند هم‌زمان فعالیت داشته باشند. اتصال عملکردی اندازه‌گیری میزان هماهنگی دو ناحیه مغز با هم است.
  • مسئله اتصال؛ هنگام مقایسه اتصال عملکردی مغز افراد اوتیسم و افراد غیر اوتیسم محققان متوجه می‌شوند که برخی از شبکه‌ها با اتصال پایین‌تر به‌ویژه در الگوهایی که فاصله بین مناطق مغز بیشتر است وجود دارد. در اوتیسم، اتصال کوتاه یا کم ارتباطی وجود دارد. کارهایی که ما را ملزم به ترکیب یا جذب اطلاعات در بخش‌های مختلف، مانند عملکرد اجتماعی و وظایف حرکتی پیچیده می‌کند در افراد اوتیسم مشکل دارد.
در سال‌های اخیر، توجه ویژه‌ای به ارتباط بین ترکیبات عصبی، انتقال‌دهنده‌های عصبی و اختلال اوتیسم شده است. نوروتوکسین‌ها مواد طبیعی یا مصنوعی هستند که بر عملکرد سیستم عصبی تأثیر می‌گذارند. قرارگرفتن در معرض این مواد شیمیایی قبل از تولد یا قرص‌های دوران بارداری بر رشد مغز تأثیر می‌گذارد و به‌عنوان یک از علت‌های بروز اختلال طیف اوتیسم در حال تحقیق است.  
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *