ارتباط بین افزودنی‌های پلاستیک و اوتیسم کشف‌ شد

ارتباط بین افزودنی های پلاستیک و اوتیسم

برای درک اهمیت مواد افزودنی در صنعت پلاستیک‌سازی کافی است بدانید که تقریباً تمام قطعات و محصولات پلاستیکی از یک یا چند پلیمر پایه به همراه مقداری مواد افزودنی ساخته می‌شوند. دامنه کاربرد مواد افزودنی در مورد مواد ترموپلاستیک حتی از این هم فراتر رفته و مواد اولیه را نیز دربرمی‌گیرد، به صورتی که مواد اولیه نیز اغلب حاوی مقادیری افزودنی هستند.

خواص پلاستیک‌ها تحت‌تأثیر شرایط تولید و استفاده از مواد افزودنی به میزان قابل‌توجهی قابل‌تغییر است. ترکیب پلیمر پایه و مواد افزودنی با فرمول‌های مشخص علاوه بر تعیین ویژگی‌های ظاهری مانند رنگ و درخشندگی می‌تواند باعث بهبود مقاومت حرارتی، مقاومت در برابر شرایط آب‌وهوایی، مقاومت به ضربه و بسیاری دیگر از خواص محصول تولیدی شود. انواع مواد افزودنی پلاستیکی شامل: مستربچ رنگی، پرکننده‌ها و تقویت‌کننده‌ها، الاستومرها، افزودنی پیش‌گیرنده شعله، افزودنی روان‌کننده، افزودنی‌های ضدپوسیدگی، افزودنی‌های تجزیه‌پذیرکننده است.

 

بررسی افزودنی‌های پلاستیک و تأثیر آن در اختلال نقص توجه و تمرکز

افزودنی‌های پلاستیکی بخشی جدایی‌ناپذیر از بسیاری از محصولات روزمره مانند ظروف غذا، اسباب‌بازی‌ها و وسایل خانه هستند. این افزودنی‌ها اهداف مختلفی از جمله افزایش دوام، انعطاف‌پذیری و پایداری محصولات پلاستیکی مورداستفاده ما را دنبال می‌کنند. بااین‌حال، نگرانی فزاینده‌ای در مورد ارتباط بالقوه بین افزودنی‌های پلاستیکی و اختلال نقص توجه، بیش‌فعالی وجود دارد.

تحقیقات مختلفی برای درک قرارگرفتن در معرض مواد افزودنی پلاستیکی و تشدید علائم اختلال نقص توجه، بیش‌فعالی، انجام شده است. برخی از مطالعات ارتباط بین قرارگرفتن در معرض مواد افزودنی پلاستیکی و رفتارهای مرتبط با اختلال نقص توجه، بیش‌فعالی را پیدا کرده‌اند، همبستگی لزوماً به معنای علیت نیست. درک خطرات بالقوه مرتبط با افزودنی‌های پلاستیکی گام مهمی در حفاظت از سلامت و رفاه افراد است.

ارتباط بین افزودنی‌های پلاستیک و اوتیسم

ارتباط بین افزودنی‌های پلاستیکی و اوتیسم چیست؟ چرا این‌قدر مهم است؟

در چند دهه گذشته، تعداد مبتلایان به اوتیسم روبه‌افزایش بوده است. علل دقیق اوتیسم ناشناخته است و افزایش تشخیص را می‌توان با آگاهی والدین و تشخیص زودهنگام مرتبط دانست عوامل محیطی هنوز به‌عنوان یک عامل اصلی در نظر گرفته می‌شوند. تحقیقاتی روی ماده بیسفنول، [1]یک ماده شیمیایی صنعتی انجام شده که از دهه ۱۹۵۰ برای ساخت برخی پلاستیک‌ها و رزین‌ها استفاده می‌شود.

بیسفنول در پلاستیک‌های پلی‌کربنات و رزین‌های اپوکسی یافت می‌شود. از پلاستیک‌های پلی‌کربنات اغلب در ظروفی که مواد غذایی و نوشیدنی مانند بطری‌های آب آشامیدنی را در خود ذخیره می‌کنند، استفاده می‌شود. مطالعه‌ای با عنوان متابولیسم بیسفنول و فتالات[2] در کودکان مبتلا به اختلالات عصبی رشدی نشان داد که کاهش استفاده از پلاستیک یک گام کلیدی در سم‌زدایی بیسفنول از بدن است.

 

چگونه افراد در معرض فتالات قرار می‌گیرند؟

بلع، استنشاق، جذب پوست و تزریق وریدی همگی از مسیرهای احتمالی قرارگرفتن در معرض فتالات هستند. فتالات به‌راحتی جذب بدن انسان می‌شوند و به‌سرعت به متابولیت‌های مربوطه تبدیل می‌شوند. آن‌ها برخلاف برخی مواد شیمیایی، تمایل دارند به‌سرعت با ادرار و مدفوع از بدن خارج شوند. فتالات‌ها می‌توانند با یکدیگر تعامل داشته و اثر قرارگرفتن در معرض را افزایش دهند. افراد با خوردن و نوشیدن غذاهایی که با ظروف و محصولات حاوی فتالات در تماس بوده‌اند در معرض فتالات قرار می‌گیرند. تنفس در هوای حاوی بخارات فتالات یا گردوغبار آلوده به ذرات فتالات، هم در این زمینه نقش دارد.

کودکان خردسال به دلیل عادت بردن دست در دهان بیشتر در معرض ذرات فتالات و گردوغبار نسبت به بزرگسالان هستند. هنگامی که فتالات‌ها وارد بدن فرد می‌شوند، به محصولات تجزیه (متابولیت‌ها) تبدیل می‌شوند که به‌سرعت در ادرار از بین می‌روند.

یک پژوهش به بررسی کودکان اوتیسم و تأثیر بیسفنول بر روی آنها پرداخته است. بررسی‌ها نشان می‌دهد 10 درصد از کودکانی که در معرض بیسفنول قرار داشته آن تشخیص اوتیسم گرفته بودند. تحقیقات بیشتری در مورد ارتباط اختلال اوتیسم با نوازد تازه‌متولدشده در معرض بیسنفول انجام شده است.

در این مطالعه، محققان سه گروه از کودکان: 66 کودک مبتلا به اوتیسم، 46 کودک اختلال نقص توجه و تمرکز / بیش فعالی و 37 کودک بدون تشخیص اوتیسم و اختلال نقص توجه و تمرکز / بیش فعالی را مورد بررسی قرار دادند. محققان پیوند بین مواد افزودنی پلاستیک و اوتیسم را کشف کردند. قبل از اینکه بتوانیم به ارتباط قطعی علل اختلال اوتیسم دست یابیم، تحقیقات بیشتری لازم است.

 

[1] (A (BisPhenol A

[2] ( فتالات‌ ها گروهی از ترکیبات شیمیایی هستند که به مواد پلاستیک افزوده می‌شوند تا دوام و انعطاف آن افزایش یابد. همچنین این ترکیبات گاهی به عنوان حلال یا تثبیت کننده در برخی فرمولاسیون‌ها به کار می‌روند)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *