فعالیت های شناختی و ذهنی برای کودکان اوتیسم

فعالیت های شناختی و ذهنی برای کودکان اوتیسم

10 فعالیت بدنی و ذهنی موثر برای کودکان اختلال طیف اوتیسم

فعالیت بدنی و ذهنی برای کودکان و نوجوانان اوتیسم مزایای مختلفی را به همراه دارد که برخی از آنها شامل بهبود مهارت‌های حرکتی، آمادگی جسمانی مرتبط با مهارت، عملکرد اجتماعی و قدرت و استقامت عضلانی است، زیرا بسیاری از کودکان طیف اوتیسم به دلیل هماهنگی ضعیف بدن، کنترل بینایی – حرکتی و سایر مهارت‌های حرکتی، سطح آمادگی جسمانی پایین‌تری دارند.

طبق تحقیقات، آن دسته از کودکانی که در برنامه‌های فعالیت بدنی طراحی شده برای کودکان اوتیسم شرکت کردند، پیشرفت قابل‌توجهی در مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی و کارکردهای اجرایی خود نشان دادند. برخی از فعالیت‌ها عبارت‌اند از: اسب‌سواری و انواع مختلف بازی‌های گروهی. برخی از مهارت‌های اساسی شامل دویدن، پرتاب‌کردن، گرفتن توپ را می‌توان در سال‌های اولیه شروع کرد و به دنبال آن برنامه‌های فعالیت بدنی را برای نیازهای هر فرد شخصی‌سازی کرد.

فعالیت بدنی برای کودکان طیف اوتیسم عبارت‌اند از:

پیاده‌روی در مسیر مدرسه یا قدم‌زدن با سگ

عادی‌سازی بازی در زمین‌های بازی برای کودک

تشویق کودک به دویدن، پریدن، پریدن، پرش و غیره.

تجهیزاتی مانند توپ، چوب، راکت، پرتاب و گرفتن توپ به مهارت‌های شناختی و حرکتی کودک بسیار کمک می‌کند.

فعالیت بدنی مانند کراس بامانع 6 تا 8 سانتی متری را 5 تا 10 مرتبه تکرار کنید. این فعالیت‌ها به رشد مهارت‌های گوش دادن، تمایز بین حرکات، نشانه‌یابی و تعادل کمک می‌کند.

چرخش بازوها: این تمرین را می‌توان بدون نیاز به هیچ ابزاری انجام داد و باعث افزایش انعطاف‌پذیری در قسمت فوقانی بدن می‌شود.

پروانه زدن یا پرش ستاره‌ای: به تقویت پاها و بدن کمک می‌کند و تمرینی است که به‌راحتی و در هر مکانی می‌شود انجام داد.

پرتاب توپ: جهت تقویت حافظه کوتاه‌مدت و حفظ تعادل با استفاده از توپ‌های طبی با وزن‌های مناسب استفاده شود.

چهار دست‌وپای خرسی: این حرکت به بهبود عملکرد هماهنگی در ایجاد قدرت بدن کمک می‌کند.

 

فعالیت های شناختی و ذهنی برای کودکان اوتیسمورزش‌های انفرادی مانند شنا، ژیمناستیک، دویدن می‌توانند به سیستم یکپارچگی حسی، رشد و استقامت فیزیکی بهتر کمک کنند. ورزش‌های گروهی مانند پینگ‌پونگ، تنیس، بیسبال، بسکتبال و غیره به کودک کمک می‌کند تا مهارت‌های اجتماعی را بهتر رشد دهد، اعتمادبه‌نفس کودک افزایش پیدا می‌کند و در  پیداکردن دوست موفقیت بیشتری کسب می‌کند. یوگا راهی عالی برای کمک به کودک در یادگیری تعادل، هماهنگی، پیروی از دستورالعمل‌ها و انعطاف‌پذیری است. آموزش مهارت‌های اجتماعی مانند رعایت نوبت، احترام به دیگران هنگام ورزش رفتارهای اجتماعی سازگار را در کودک  تقویت می‌کند.

رقصیدن روشی منحصربه‌فرد است که در آن کودک شروع و توقف نشانه‌ها و نوبت گرفتن را یاد می‌گیرد و می‌تواند یک فعالیت بسیار لذت‌بخش باشد؛ زیرا کودکان اوتیسم عاشق موسیقی و فعالیت‌های بدنی هستند. رقصیدن  نه‌تنها به تعادل حرکتی، هماهنگی، قدرت و استقامت کودک کمک می‌کند، بلکه باعث ایجاد اعتمادبه‌نفس و شادی کودک می‌شود و برای سلامت روان بسیار مهم است.

 

 

 

کار با کامپیوتر:

مشاهدات نشان داده که دانش‌آموزان اوتیسم واقعاً از کار با کامپیوتر لذت می‌برند و اغلب می‌توانند توانایی بالقوه خود را در حین انجام کار با کامپیوتر نشان دهند. دانش‌آموزانی که با موس کار می‌کنند موفقیت قابل‌توجهی کسب می‌کنند، به‌طوری‌که می‌توانند به طور مستقل کاری را با دست انجام دهند.

ازآنجایی‌که افراد اوتیسم فراگیران دیداری هستند و نقاط قوت آنها در حافظه دیداری‌شان است؛ ازاین‌رو کار با کامپیوتر می‌تواند روش‌ها، اطلاعات و پاسخ‌های قابل‌پیش‌بینی را فراهم کند و ابزار مهمی برای آموزش یک‌سری مهارت‌ها از قبیل فعالیت‌های نوشتاری، تقویت مهارت‌های شناختی و حرکتی ظریف و…. باشد و به‌عنوان فعالیتی مفرح و سرگرم‌کننده برای این کودکان محسوب شود. مطالعات نشان داده است انجام روزانة بازی‌های رایانه‌ای می‌تواند در یادگیری علم ریاضی در دانش‌آموزان بهبود ایجاد کند. به گفته محققان، این فرایند همچنین بر تمرکز و شیوه‌های رفتاری دانش‌آموزان تأثیر مثبت بر جا خواهد گذاشت.

 

10 فعالیت شناختی یا ذهنی که به رشد شناختی کودک کمک می‌کند:

1) تطبیق اشیاء،

2) تشخیص تفاوت‌ها

3) شمارش اشیاء

4)  پازل

5) بازی با بلوک

6) کارت‌های حافظه

7) مرتب‌سازی بر اساس رنگ، شکل، اندازه

8) بازی صندلی خالی

9) پنهان و پیدا کردن اشیا

10) تطبیق تصاویر دو بعدی با اشکال سه بعدی

این فعالیت‌های ذهنی می‌توانند ادراک، تفکر، حافظه، توجه، زبان، حل مسئله و یادگیری را تقویت کنند. مهم‌تر از همه این فعالیت‌های آمادگی جسمانی و ذهنی به کودک کمک می‌کند تا به‌خوبی با مراقب خود ارتباط برقرار کند، قوانین بازی را درک کند، یاد بگیرد که به اشتراک بگذارد و منتظر نوبت خود بماند و همچنین به درک نشانه‌های اجتماعی کمک می‌کند. به علاوه به کودک در مهارت دوست‌یابی کمک می‌کند و اضطراب را کاهش می‌دهد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *